Σκεφτείτε ότι για πολλά χρόνια το Βερολίνο χωρίζονταν στα δύο και διοικούνταν από ξένες δυνάμεις. Προσπαθήστε να συνειδητοποιήσετε την τραγικότητα της κατάστασης.Ενώ μετά τον 2^ο Παγκόσμιο πόλεμο οι χώρες και τα πράγματα άλλαζαν για όλους και όλοι μάζευαν τα συντρίμμια τους, οι Βερολινέζοι ήταν κλεισμένοι γύρω από ένα τοίχος απαγόρευσης. Τα δεινά του 3^ου Ράιχ τερμάτισαν για τους Γερμανούς μόλις το 1989 που έπεσε το τοίχος.

Το πιο χαρακτηριστικό τραγούδι, ύμνος των Βερολινέζων είναι το 99 Luftballons που εκφράζει απόλυτα το συναίσθημα αυτών των ανθρώπων για τα χρόνια εκείνα. Αν ακούσετε ιστορίες από τα χείλια Βερολινέζων θα νιώσετε στην ψυχή σας πόσο άδικο ήταν το μίσος της γιαγιάς μου για κάθε γερμανόφωνο γιατί τις θύμιζε τους Ναζί. Και να είστε σίγουροι ότι οσο  για την γιαγιά μου τα γερμανικά τις φέρνουν ανατριχίλα, για τους Γερμανούς αυτές οι μνήμες φέρνουν ακόμα δάκρυα στα μάτια. Αυτοί οι άνθρωποι υπέφεραν μαζικά και έντονα και για πιο πολλά χρόνια.

Ο Προτεσταντισμός αλλά κυρίως ο Ναζισμός φαίνεται στο πιάτο του Γερμανού που δεν θα πετάξει ποτέ το φαί του, δεν θα αφήσει ποτέ την βρύση να τρέχει, το φως να καεί, δεν θα σπαταλήσει τίποτα άσκοπα. Δεν θα ξοδέψει πλαστικές σακούλες άσκοπα, θα επιστρέψει ότι μπουκάλι ανακυκλώνεται και την 1^η Μαΐου να χυθεί με πάθος στους δρόμους να διαδηλώσει. Το τείχος του Βερολίνου είναι μια μεγάλη πληγή στην καρδιά τους και όσο και αν τα πράγματα έχουν με ταχύτατο ρυθμό αλλάξει μετά την ενοποίηση, τίποτα δεν διαγράφει από την μνήμη τους τα δύσκολα χρόνια που πέρασαν. Είναι συγκλονιστικά ευαίσθητοι, από τους πιο μεγάλους μέχρι τους πολύ νεότερους, με κάθε αναφορά που έχει να κάνει με τον φασισμό. Δεν είναι καθόλου αστείο και μπορεί να σημαίνει ακόμα και το τέλος μιας καλής φιλίας ή μιας σχέσης αν ξεστομίσετε κάτι που μπορεί να είναι έστω και στο ελάχιστο φιλοφασιστικό.

Το ίδιο κάθετοι, απόλυτοι και άκρως ευαίσθητοι είναι με το περιβάλλον. Έχουν μεγάλη οικολογική συνείδηση, έντονη πολιτική στάση και σέβονται τα αγαθά του πλανήτη. Στο Βερολίνο θα βρείτε μεγάλες αλυσίδες βιολογικών σουπερμάρκετ με καλλυντικά και τρόφιμα που αξίζει να φέρετε πίσω στο σπίτι σας, είναι η πόλη με πολλά κέντρα εναλλακτικής θεραπείας αλλά και πολλές πισίνες, μεγαλα πάρκα και ποδήλατα. Όλα αυτά είναι αλληλένδετα και σημαίνουν ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των Βερολινέζων ανεξάρτητα τα γούστα του ή τις πολιτικές του πεποιθήσεις, έχει ένα κοινό παρανομαστή αναφοράς, κινείτε με σεβασμό ως προς το σώμα τους, τον διπλανό τους και την φύση. 

Παρόλα αυτά η συμπεριφορά τους θεωρείτε από εμάς πολλές φορές σκληρή και αποστασιοποιημένη γιατί όμως;
Και εδώ είναι το δύσκολο σε εμάς να καταλάβουμε, ότι ναι μεν φανερά βλέπουμε ότι δεν είναι ο ανθρωπισμό τους που τους καθοδηγεί σε σωστές πράξεις, αλλά τι είναι ; Είναι μια απόλυτη «politically correct» λογική. Τόσο απόλυτη που πολλές φορές χάνουν το δάσος εστιάζοντας μόνο στο δέντρο και αυτό που τους γοητεύει στους έλληνες είναι ότι είμαστε πιο χαλαροί, πιο ευέλικτοι. Μας λείπει η συνείδηση, έχουμε όμως το αξιοζήλευτο πάθος μας. Σε ιδεατό επίπεδο αν πάντρευες αρμονικά αυτά τα δύο στοιχεία θα είχες ένα πολύ πετυχημένο συνδυασμό.

Αν απλώσεις αυτά τα χαρακτηριστικά των Βερολινεζών θα μπορέσεις εύκολα να ερμηνεύσεις γιατί ο Βερολινέζος πολίτης θα περπατήσει ακόμα και ένα χιλιόμετρο προκειμένου να αγοράσει ένα προϊόν 10 λεπτά φτηνότερο και στην συνέχεια θα καταλάβεις πως αυτή η νοοτροπία τους, έχει καταφέρει το Βερολίνο να είναι από τις πιο φτηνές Ευρωπαϊκές πόλεις.

Αλλο ενα χαρακτηριστικο των Βερολινέζων είναι η απέχθεια τους στην οποιαδήποτε μορφή βίας. Καταστάσεις που εμείς δεν θα βαφτίζαμε ποτέ βίαιες για τους Γερμανούς αποτελούν το προπύργιο βίαιων συμπεριφορών και σχέσεων. Οι δικές μας ατσούμπαλες φιλικές χειρονομίες φαντάζουν πολύ επιθετικές, η άνεση με την οποία κινούμαστε, προσπερνάμε, αγνοούμε, επιβαλλόμαστε, χτυπάμε το χέρι μας στο τραπέζι,  ερμηνεύονται από την Γερμανική κουλτούρα σαν αγένεια και κατακρίνονται έντονα. Στο Βερολίνο δεν σπρώχνουμε στις ουρές, δεν διακόπτουμε τον άλλο όταν μιλαει, δεν επιμένουμε, δεν τραβάμε τον άλλον από το χέρι, δεν φωνάζουμε, δεν ενοχλούμε. Οι μεγαλόφωνες παθιασμένες κουβέντες μας μοιάζουν σε αυτούς έντονοι καβγάδες.

Παρόλο που είναι ένας λαός που έχει πολύ μεγάλες διαφορές με την ελληνική νοοτροπία είναι πάρα πολύ φιλέλληνες και εκτιμανε στο έπακρο όσα έχουν να μάθουν από μια φιλία με έναν Έλληνα.Το μυστικό όμως είναι ότι αν σεβαστούμε τα δικά τους χαρακτηριστικά έχουμε να μάθουμε πολλά τόσο σε προσωπικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Και πάντα ο σκοπός ενός ταξιδιού είναι να γυρνάμε πίσω πλουσιότεροι σε εμπειρίες, πράγμα που σίγουρα θα σας συμβεί στο Βερολίνο ποικιλοτρόπως.